Okul Projeleri İçin Hazır Sinopsis Örnekleri

Senaryonuz var ve yorum mu istiyorsunuz, paylaşıp başınıza dert almak mı istiyorsunuz. Sağdan ikinci kapı.
Forum kuralları
1. Bu forumda aradığınız/sattığınız/paylaştığınız senaryoyu tek bir başlık altında arayabilirsiniz.
O başlık şudur: viewtopic.php?f=3&t=20492#p188228

2. Paylaşım yaparken neye dikkat edeceğiniz ise; şu başlıkta yazar:
viewtopic.php?f=3&t=6086

3. Forum içi 100 mesaja ulaşmış olan kişiler, bu anabaşlıkta kendi ilanlarını açabilme hakkına sahiptir Diğerleri yukarıda belirtilen viewtopic.php?f=3&t=20492#p188228 başlığına yazmak zorundadırlar. (100 kabaca bir rakamdır.)

4. 18.04.2017 tarihinden önce bu forumlarda açılan başlıklar, "arşive" kaldırılacak. Bu şu demektir, mesajlarınıza ve başlıklarınıza erişebilirsiniz, ama mesaj atamazsınız. İsteğimiz, arayışınız sürüyorsa, ana başlığa mesajınızı kopyala yapıştır yapmanız. (100 mesajın üzerindeyseniz, 100 mesaj üzerindeyim ve başlığım arşive kaldırılmış şeklinde özel mesaj atın lütfen.)

Bu basit dört kurala uyulmadığı taktirde moderatörler mesajları onaylamayacak veya sileceklerdir.
Kullanıcı avatarı
hegel
Braveheart
Mesajlar: 1155
Kayıt: 25 Oca 2007 10:10
Meslek: İşçi
İletişim:

Okul Projeleri İçin Hazır Sinopsis Örnekleri

Mesaj gönderen hegel » 21 Nis 2009 17:12

ÖRNEK 1

21. YY’ da “3 Kız ve 1 Erkek olmak üzerine” 30 Dakikalık Kısa Film Sinopsisi:

Jeremy, 23 Nisan şenlikleri için şirin ülkemize davetli gelen Samanta’nın abisidir. Kardeşine göz kulak olmak için O da yanında gelir. Samantha yaşından büyük gösteriyordur. (hepinizin yaşıt olduğunu düşündüğümden Samanta’yı içinizden biri oynayabilir, bu yüzden büyük göstermektedir)

(Minimalist çekilecekse, tren istasyonunda uzun bir bekleyiş ve yabancılarla tanışma anının gerilimi uzun uzadıya verilebilir. Elde var 10 dakika.)

Uygar, zengin, beyaz bir Türk ailesi sevinçle kucak açar bu iki yabancı yaramaza. Aile medeniyet konusunda çok aşmıştır. Ailenin iki kızı gelen misafirler ile aynı yaştadır. (Kızlardan biri büyük gösteriyor ayrıca Samanta’nın büyük gösterdiğini unutmuyoruz) Kızlardan biri sıkı sosyalist, beriki azılı kapitalisttir.

İki kız da Jeremy’den hoşlanır. Jeremy su götürmez bir liberal olduğu için kızların ikisinin de fikirlerini sırıtarak dinler, başıyla onaylar. Liberal olduğundan her şeyin bir ortası bulunabileceğinden bahseder.

Samanta yaşından büyük gösterdiği için, hep büyük şeylere ilgi duyar. Çaktırmadan baba ile yakınlaşır. Aslında nüfusa geç yazdırıldığından, yaşının 21 olduğundan bahseder.

(10 dakika daha geçti)

İki kızını Jeremy ile, kocasını da Samantha ile yakınlaşmış gören anne, yüzünde sıcacık bir gülümseme, ne kadar mesut, mutlu ve medeni olduğunu kabul ettirmeye çalışır kendine. Kendiyle, iç sesiyle girdiği çatışmayı kaybeder ve bir cinnet anında, mutfaktan bıçağı kaptığı gibi (kareden dondurma, Peckinpah tarzı stilize bir şiddetin habercisi) evdekilere saldırır. (Müzik girer: Overkill'den "Elimination" çalmaya başlar.) Samantha yaşından büyük gösterdiği için çabuk ölür (yaşlıdır çünkü) Baba o kadar medeni ve her şeye hazırdır ki hiç sesini çıkarmaz. Boynunu bıçağa uysal bir koyun gibi uzatıverir. İflah olmaz liberal Jeremy korkudan camdan atlayıp, geçmekte olan bir banka servis minibüsünün üstüne düşüp can verir. Minibüsün tavanından bankanın reklamının olduğu yan cephesine süzülen kan, reklamdaki mutlu, mesut ailenin oturma odasını kıpkızıl yapar. Kızlar annelerine sarılır, elinden bıçağı alırlar. Mutlu, huzurlu aile bir anda çökmüştür. Kamera sessizce evden çıkar.

S O N


Son kısım biraz kanlı oldu. İmkânlarımız ve içimiz bu son kısmı kaldırmaz derseniz alternatif son olarak “savaşma seviş” derim.
Kalem Oynatan İle Ayı Oynatanın Buluştuğu Yer

http://kalemoynatanileayoynatannbulutuu ... pot.com.tr

Kullanıcı avatarı
verbal_kint
ÇamurFilms
Mesajlar: 609
Kayıt: 25 Eyl 2006 01:03
Meslek: yok
İletişim:

Mesaj gönderen verbal_kint » 21 Nis 2009 20:41

diğer örnekleri merakla bekliyorum.
http://www.camurfilms.com" onclick="window.open(this.href);return false;

Kullanıcı avatarı
LeroanZ
The Recruit
Mesajlar: 24
Kayıt: 10 Kas 2005 15:10

Mesaj gönderen LeroanZ » 21 Nis 2009 23:29

çok şahane olmuş gerçkten...
benim şimdi yabancı arkadşlarım var, konu 21.yy olduğu için biraz daha geniş yaklaştık...
ulaşımı da sokucaz ana temamız traji-komik olacak...

benim bi arkadaşım iran asıllı biri sıfat olarak mülteci sayılabilir fakat burda çok güzel şirketleri var vs... mülteci tanıdık da çok.. çekim için " Mültecinin hayatı" metroda film başlar
mülteci aşağıda metro bekler bi kız gelir bi klasik tanışma olur, aşk ve elektriklenme
mültecnin hayatına yön veren kız... ( aralarda ulaşım zorlukları... )
gittikçe genişleyen ve aslında çok güzel bi konuyu anlatan bişi olacak gibi düşünüyorum ve çok yattı kafama da...
2 kız da yoldan geçerken tanışıo ben belki bu mültecinin arkadaşı olabilirim bu arkadaş +1 oyuncu yani 4+1

Kullanıcı avatarı
hegel
Braveheart
Mesajlar: 1155
Kayıt: 25 Oca 2007 10:10
Meslek: İşçi
İletişim:

Mesaj gönderen hegel » 22 Nis 2009 16:55

ÖRNEK 2

KATAFALK (Klişeler İçinde Kaybolup Tükenme Üzerine)

Karanlık ve sessiz başlangıç. Saatin zili çalar. Sadece sesini duyarız. Peşinden açılma (fade in). Genç gözlerini açar. Kıpırdamadan tavanı seyretmektedir. Sabah olmuştur. İçerden annesi seslenir: “Kalk oğlum, okula geç kalacaksın, kahvaltını yap” der.

Kalkmak ister ama başaramaz. Büyük bir şaşkınlık ve korkuyla etrafına bakınır. Bir kez daha zorlar ama kıpırdayamaz. Annesi aynı cümleyi bir kez daha söyler kapının dışından. Ama bu sefer sesi biraz daha kalın ve korkunçtur.

Ölmüş dedesi siluet şeklinde başının yanında belirir. “Kalk oğlum” der, “Kalkamazsan öleceksin!” Annesinin sesi bir kez daha duyulur. Aynı kelimeler, daha da kalın ve korkutucu bir ses tonuyla.

Çok zorlayınca parmaklarını oynatabildiğini görür gencimiz. Dede gülümser “Başarabilirsin” deyip kaybolur. Direnci yavaş yavaş artar. 2-3 dakika boyunca kendini zorlayarak ayağa kalkmayı başarır. Bu süre boyunca ürkütücülüğünü arttıran annesinin sesi kesilir.

Kısa süren bir sessizlik anından sonra pencereye yürür. Perdeleri açtığında karanlık olduğunu görüp şaşırır. Bir köpek ulur peşinden acı acı. Sonra sabaha kurulmuş saatin çaldığını görür. Hızla saatin yanına gidip susturmaya çalışır zili. Ama başaramaz. Bu boğuşma esnasında kan ter içinde kalıp, öfkeyle bir çığlık atar.

Uyanmıştır. Sabah olmuştur. Kıpırdamadan tavanı seyreder. Gözbebekleri korkunç bir hızla hareket etmektedir. Ne olduğunu anlamaya çalışmaktadır.

Annesi elinde yemek tepsisi odaya girer. Boynundan aşağısı felç olan gencimizin yatağının yanına oturup yemeğini yedirmeye başlar.

(Müzik girer: Metallica’dan “Creeping Death” 03:39’dan itibaren çalmaya başlar.) Müziğin eşliğinde bir süre yemeğini yemesini seyrederiz. Jenerik girer.
Kalem Oynatan İle Ayı Oynatanın Buluştuğu Yer

http://kalemoynatanileayoynatannbulutuu ... pot.com.tr

Kullanıcı avatarı
hegel
Braveheart
Mesajlar: 1155
Kayıt: 25 Oca 2007 10:10
Meslek: İşçi
İletişim:

Mesaj gönderen hegel » 27 Nis 2009 19:17

ÖRNEK 3


DVORNIK

Aylardan Mayıs. Sıcak bir öğle sonrası. Abdül ve Sadık çam ağacı süslüyorlar. İkiz kardeşler, 30 yaşlarında. Oldukça keyifli ve mutlu görünüyorlar. Abdül ve Sadık kutuda kalan son parlak topu kapıp ağaca takmak için aynı anda hamle yapıyorlar. Topu kapan Sadık, Abdül’den kaçmaya başlıyor. Evin içinde koşuşuyorlar. Sadık pencere kenarına kadar gelip topu aşağı sarkıtıyor, “Yaklaşırsan atarım” diyor. “Sakın” diyor Abdül. Korkuyla titreyip ağlamaya başlıyor. Sadık arkadaşının yanına geliyor. Topu uzatarak “Hadi Pizza söyleyelim” diyor.

Sadık pizzacıyı arıyor. ‘Yarım saat içinde elinizde’ deniyor. Beklerken, diğer odaya odanın dört tarafının da kitaplık olarak döşendiği, binlerce kitabın olduğu yere geçiyorlar. Sadık gözlerini kapatıp, işaret parmağıyla bir kitabın sırtına dokunup çekiyor. Herhangi bir sayfasını açıp “Anlat sayfa 46” diyor Abdül’e. Abdül yanlışsız, ezberden okuyor kitabı. Aynısını Abdül de Sadık için yapıyor; O da başarıyor. Kahkahalar atarak içeri geçiyorlar.

Aradan 1 saat geçmiştir. Sadık tekrar pizzacıyı arıyor. Pizzacı yanlışlık olduğunu, pizzaların başka adrese gittiğini söyleyip özür dileyerek yeniden adresi alıyor. (Adresi bilerek veya unuttuklarından dolayı yanlış söylüyorlar) Pizzacının söylediklerini alaylı bir şekilde birbirlerine tekrar edip gülüşüyorlar. Abdül çam ağacından bir parlak top alıp (elma ağacından elma koparır gibi) tuhaf bir kahkaha atarak ısırıyor. Beriki daha da tuhaf bir kahkaha ile karşılık veriyor.

Bu seferde mutfağa gidiyorlar. Yiyecek bir şey kalmadığını buzdolabını açtıklarında anlıyoruz. Su ve sıvı içecekler dışında yiyecek bir şey yok. Yemek masasına oturup küçüklerken ölen babalarından bahsediyorlar birbirlerine. Arada bir oynadıkları bir oyun bu. Babaları hayattaymış gibi, onlarla berabermiş gibi davranıyorlar.

Sabah oluyor. Bir kez daha pizzacıyı arıyorlar. Adresi verirken yüzlerinde bilinçli bir keder ve acı var. Acıkıyorlar.

Bir kez daha pizzacı aranıyor. Telefon kapandıktan sonra konuşan kardeş, pizzacıyı neşeyle taklit etmeye çalışırken kelimeler boğazına takılıyor.

Başından beri kapısını açılmadıkları bir oda var, arada bir dikkat çekiliyor kapıya. Kardeşlerden biri açmaya yeltenince öbürü engelliyor. Aynısını diğer kardeş de bir süre sonra tekrarlayınca beriki de onu engelliyor.

Açlık dayanılmaz hale gelmiştir. Yaşayabilecekleri kadar olan bir süre, 1 hafta, 10 gün arası bir zaman daha, aynı acılı ve dayanılmaz deneyimleri yaşıyorlar.

Artık ayağa kalkamayacak durumdadırlar. Salonun ortasında ikisi de farklı yönlere sürünmeye başlar. Acılı ve acıklı bir süreçtir bu. Biri açılmayan kapıya doğru, öbürü de dairenin kapısına doğru sürünür.

Aynı anda kapılara varırlar. Dış kapıyı açmaya çalışan kardeş çok çabalar ve diğerine göre daha uzun sürer eylemi.

Diğeri o esnada hiç açılmayan kapıyı açar. Yatakta yaşlı bir kadın yatmaktadır. Yaklaşık 15 gün kadar önce ölmüştür. Görünürde hastalık yüzünden olduğu bellidir. Kardeş sürünerek yatağın kıyısına kadar gelir. Son bir hamleyle yatağa çıkmayı başarır ve ölmüş annesinin yanına yatıp gözlerini kapar.

Diğeri hala uğraşmaktadır. 5 – 6 saat kadar daha uğraşacaktır. Açıp açamadığını bilemeyiz.

İkizler ilk defa farklı düşünmüşler ve yolları ayrılmıştır. Biri ölümü seçer, diğeri yaşamayı.
Kalem Oynatan İle Ayı Oynatanın Buluştuğu Yer

http://kalemoynatanileayoynatannbulutuu ... pot.com.tr

Kullanıcı avatarı
hegel
Braveheart
Mesajlar: 1155
Kayıt: 25 Oca 2007 10:10
Meslek: İşçi
İletişim:

Mesaj gönderen hegel » 07 May 2009 16:35

AFRİKAYA UÇMAYI DÜŞÜNEN GÜVERCİN

Adamımız mini dv kamerasını ayarlamaktadır. Eli ile yaptığı ayarlardan sonra tripoda yerleştirir. Boş sandalyeye göre açıyı ayarlar. Sandalyeye oturup önündeki masadan aldığı bir kâğıdı sakin bir şekilde, yüzünü hiç kaldırmadan okumaya başlar:

[“İhtiyardan sonra, dış kapı kapanmasına yakın yakalayıp karanlık, nemli, serin koridoruna girdi binanın. Ağustos sıcağını sokağın kahrolası insanları ile baş başa bırakıp soluklandı. Burada, bu serin ve sessiz yerde bir ömür kalıp, aynı sessizlikle can verebilirdi. Otomatiğin, karanlığı ve zihninin köşelerini aydınlatmasıyla irkildi birden. İki ihtiyar kadın –yaşları birbirine yakın- inceler ve sorgular gözlerle bakıp kahramanımıza, Ağustos’un cehennemine neşe içinde katıldılar. Ağır kapıyı usulca açıp bir kez daha uğursuz buldukları bu genç adama bakmaları, yaşlı, çirkin ve korkunç iki zebaninin Cehennem’in kapısını açıp içeri çağırması gibi etki yaptı üstünde. Sağ koluyla yüzünü kapatıp, zayıf gövdesini de ikiye bükerek ‘istemediğini’ belli etti.”]

Başını kâğıttan kaldırıp kameraya bakar. Rahatsız edici, çılgın bir bakıştır bu. Kameraya bakarak kalkar ve vizörden boş sandalyeye, kalktığı yere bakar. Tekrar oturur ve başka bir kâğıt alıp okumaya başlar:

[“Koltuktaki Kaltak”. “İsmi bu olsun mu” diye düşünürken kitabının, koltukta ve yanmaktayken de sigarası küllükte geçiverdi kendinden. Korkunç bir rüya görüyordu: Cehennemdeydi ve yanmaktaydı. Sakallarında çocuk kokusu, yumruklanmış soğan ve zemine düşüp kırılan süt dolu bardağın sesi, günahlarının bedelini öderken uyandı. Sigara yanıp küçülürken küllükten koltuğun koluna yuvarlanmış, orada şirin siyah bir yuva yapmıştı kendine. Kirli, pis kokulu bir duman tüterken tükürüverdi oracığa hemen.

“Uyanmasaymışım gerçekten alevlerin ortasında kalacakmışım” diye söylendi, hayatta olmanın ve hesap gününe daha çok olmasının verdiği keyifle. Daldı hemen yine. Güneşin, yeşilliğin, içinde şaraplar akan ırmakların kıyısında, başlarının üstünde haleler olan güzel insanların arasındaydı şimdi. Hiç uyanmasın isterdi o an, yakasına yapışıp silkeleseydiniz hissettikleri konusunda. Deneseydiniz cevabını alamayacaktınız. Çünkü hiç uyanmayacaktı.]

Kafasını kaldırıp kağıttan, kameraya bakar. Onaylanmak ister gibi bakmaktadır. Kameraya bakıp konuşmaya başlar:

“Size bir olay örgüsü sunamadım. İlgi çekici güzel şeyler gösteremedim. Sizi şaşırtamadım. Benim arkadaşım yok. Bu konuda bana yardım edecek kimse yok.”

Biraz durup ağlamaya başlar ve devam eder:

“Ama bakın; Güzel yazıyorum değil mi? Bu kayıdı seyrederken siz, (es) kısa film olmasını ne çok isterdim biliyor musunuz. Ama acılar çeken bir adamın diri diri yanmasını seyretmek de az şey değildir hani.”

Nefretle kameraya bakar ve odadan çıkar.

Bir bidonla çıkagelir. Aynı nefretle kameraya bakıp bidonu üstüne boca eder. Masadaki çakmağı kapıp yakmaya çalışır. Islanan çakmak bir türlü yanmaz. Bir daha bu kadar ileri gidemeyeceğini bilmek, çakmağı yakmaya çalışırkenki halini fazlasıyla acıklı kılar. Yakmayı beceremez, çakmağı usulca masanın üstüne bırakır.

Masaya çöküp ağlamaya başlar. Müzik girer. (Müzik: Rahmi Saltuk’dan “Altın Hızma”)

Kaset bitene kadar kayıt devam eder. (İstenilen yerden kesilebilir, afiyet olsun)

F I N
Kalem Oynatan İle Ayı Oynatanın Buluştuğu Yer

http://kalemoynatanileayoynatannbulutuu ... pot.com.tr

Kullanıcı avatarı
ikon
Mad Max
Mesajlar: 100
Kayıt: 01 Haz 2009 23:32
Meslek: mezun öğrenci :)

Mesaj gönderen ikon » 27 Tem 2009 20:34

Hegel bu hazır sinopsis örnekleri nereden ? Sana mı ait ?

Kullanıcı avatarı
Düd
Big Lebowski
Mesajlar: 7394
Kayıt: 16 Nis 2006 19:22
Konum: İstanbul
İletişim:

Mesaj gönderen Düd » 27 Tem 2009 21:57

Evet, kaynak gösterilmediyse hegel kendi yazmıştır. Başkasının eserini kaynaksız sunmaz hegel.
Bildiğim kadarının, anlatabildiğim kadarı.. Eylem Planı.
Ömrünüzde duymadığınız bir sporla ilgili Türkiye'de ve dünyada neler yaşanıyor diye meraktan çatlıyorsanız Laff Ultimate'a beklerim.

Kullanıcı avatarı
hegel
Braveheart
Mesajlar: 1155
Kayıt: 25 Oca 2007 10:10
Meslek: İşçi
İletişim:

Mesaj gönderen hegel » 27 Tem 2009 23:03

The Dude yazdı:Evet, kaynak gösterilmediyse hegel kendi yazmıştır. Başkasının eserini kaynaksız sunmaz hegel.
Aynı fikirdeyim. Dur bir tane daha ekleyeyim:

RUS PASTASI

Dış çekim ile başlıyoruz. Kalabalık içinde silik bir tip. Çok da adamımıza sabitlemeden çekiyoruz. (değersiz olduğu hissini arttırmak için) bir pastaneye giriyor. Elinde pasta –hediye paketi- ile çıkıyor.

Eve giriş. Dış kapıyı anahtarla açıyor. “Ben geldim” diyor. Kesme yapmadan –ağır bir kaydırma- mutfaktan yine kendi sesleniyor: “Hoş geldin” üzerini değiştirmiştir, zamanın geçtiğini anlıyoruz. Böyle tuhaf, küçük oyunları var.

Pastayı mutfakta tabağa koyup içeri masaya getirir. Bir de hediye paketi vardır. Pastanın üstünde 3 mum var. 3 mumu yakar, çakmağı söndürmeden bir de sigara yakar. Derin bir nefes çekip dumanını mumlara/pastaya üfler. Mumları söndürmeyi önemsemez.

Cep telefonu ile kendinin ve pastanın fotoğrafını çeker. Kolunu uzatabildiği kadar uzaktan çekmeye çalışması başka biri çekiyormuş hissi vermek içindir. Yalnız olduğunu saklamak ister.

(kendi kendine, kısık sesle) “İçimden bir ses ‘iyi ki doğdun’ diyor”
(sesini arttırarak, kendinden geçerek) “İyi ki doğdun Sami, iyi ki doğdun Sami”

Ayaktadır, kendinden geçmiştir, hep aynı şeyi bağırarak söyler. Sonra yorulur, sandalyesine çöker.

Cep telefonu ile arama yapar: “Merhaba, iyi günler. Bu gün benim doğum günüm. Bu gün boyunca bütün aramalarım bedava. Ben de rast gele aradım herhangi biri ile konuşmak için, siz çıktınız”….. “kızmanıza gerek yok, şaka falan yapmıyorum”…. “küfür etmenize gerek yok”… “bu gün benim doğum günüm ama”

İkinci arama: “Alo teyze, nasılsın… yok Kemalettin değilim ben.. rast gele aradım öylesine.. Doğum günüm bu gün de… tüm gün bedava konuşma hakkım var..neyi, ne süresi?... Kafirun?... Haa, genelde karıştırılır, evet. İki cümlesi aynıdır..vela entüm abüdune ma abud. Vela ene abidun ma abedtüm.. vela entüm abüdune ma abud. İki aynı cümle arası vela ene abidun ma abedtum diyeceksin.. Hatasız ezberleyinceye kadar farzlarda okumazsın teyze… sen de sağ ol.. Benim için de dua et…”

Üçüncü arama: (telefon kapalıdır, telesekretere mesaj bırakabilirsiniz der) “Telesekretere konuşamayanlardanım evet. Ama kalabalığa da konuşamam. Teke tekte de başarılı olduğum söylenemez. Doğum günüm bugün. (bu bölüm doğaçlama olarak, etkili bir şekilde uzatılabilir)

Kapaklı, plastik oyuncak cep telefonu yerde durmaktadır. Alır, açar ve bir tuşa basar. “İyi günler, yardım edebilir miyim” diye mikrofonik bir çocuk sesi duyulur. –vardır bu cümle-

Masadaki hediye paketini açar. Bir Kafka romanı “Dava” ve kitabın üzerinde bir tabanca vardır. Sahte bir şaşkınlık ifadesi. Tabancayı eline alır ve namlusunu pastaya daldırıp ağzına götürür. “Mmm, güzel, yaşamak kadar güzel” der. Ya da namlu ağzındadır, bulaşan pastayı yemiştir ve beklemektedir.

Masada duran el radyosunu alır. Açar ve klasik müzik yayını yapan bir yerde durur. Offret’teki Bach çalmaya başlar. Yayın birden kesilir ve şu anons yapılır:

“Önemli bir gelişme için yayınımıza ara veriyoruz…….” Nükleer savaş çıktığı, iki süper gücünde karşılıklı olarak füzeleri ateşlediği ve 12 dakika sonra İstanbul’a bir füze düşeceğini söyler.

Adamımız saate bakar, namlu hala ağzındadır. Tabancayı usulca masaya bırakır. Pencere kenarına bıraktığı zarfı –intihar mektubu- alır. Çakmakla tam yakacakken vazgeçer. Anlamsız bulduğunu sezdiren tuhaf bir gülümseme.

Dışarıda panik sesleri başlar, gittikçe büyür ses ve tuhaf bir gürültüye dönüşür. Müzik kaldığı yerden çalmaya devam eder.

Kamera, adamımızdan aşağı doğru tilt yapıp, ağırca evin içerilerine, hamam böceklerinin olduğu bir yere gidip onları çekerken jenerik girer. (nükleer savaştan tek canlı çıkacak tür hamamböcekleri imiş)
Kalem Oynatan İle Ayı Oynatanın Buluştuğu Yer

http://kalemoynatanileayoynatannbulutuu ... pot.com.tr

Kullanıcı avatarı
ikon
Mad Max
Mesajlar: 100
Kayıt: 01 Haz 2009 23:32
Meslek: mezun öğrenci :)

Mesaj gönderen ikon » 28 Tem 2009 01:28

Bence çok başarılılar. Bunları sadece okul projeleri adı altında kısıtlamak bile hata olur :)
Bu son gönderdiğin rus pastasını çok beğendim. Tek mekanda geçiyor ve tek oyuncu ile.
Sağlam bir çalışma ile, çok iyi bir kısa film çıkarılabilir bu hikayeden. Adamın yalnızlığı, ilk önce ne yapıyor bu dedirten olayların gelişmeye başlaması, ve rastgele aramalar yapması çok ilgi çekici. Ama şu hollywood filmlerinde gördüğümüz türden dizayna sahip görsel olarak göze tat veren :) evlerden lazım. Mekan bulma konusuda ayrı bir dert aslında.

Kullanıcı avatarı
btatar
Mad Max
Mesajlar: 115
Kayıt: 09 Oca 2007 17:38
Konum: Ankara

Mesaj gönderen btatar » 28 Tem 2009 01:38

Evet Rus pastası bana da çok şeker geldi. Çaktım öömeemi hemen hegel habiye.

Kullanıcı avatarı
hegel
Braveheart
Mesajlar: 1155
Kayıt: 25 Oca 2007 10:10
Meslek: İşçi
İletişim:

Mesaj gönderen hegel » 28 Tem 2009 16:47

Birilerinin işine yararlarsa anlam kazanabilirler, sağolun.

Tam olarak sinopsis diyemeyiz bunlara. Yönetime müdahale edilmiş kısımlar var. Sinopsis, tretman ve senaryoda, “kamera tilt yapar, oyuncu yakın plan alınır vs.” gibi eklemeler olmaz. Ayrıca, senaryonun tamamı geniş zaman kipiyle, hiçbir soyut anlatıma kaçmadan yazılır.

Bunlar en son, yönetmen, görüntü yönetmeni, sanat yönetmeni vs. toplantı yapıp çekim senaryosunu oluşturdukları zaman eklenir. Aralarına senaristi alma zorunlulukları yoktur. Sette senarist görmek istemeyen çok yönetmen vardır. Bu yüzden yönetmenler becerebiliyorlarsa, kendi senaryolarını çekmeyi tercih ederler. Bu da haklı ve saygı gösterilmesi gereken bir tercihtir.
Kalem Oynatan İle Ayı Oynatanın Buluştuğu Yer

http://kalemoynatanileayoynatannbulutuu ... pot.com.tr

Kullanıcı avatarı
btatar
Mad Max
Mesajlar: 115
Kayıt: 09 Oca 2007 17:38
Konum: Ankara

Mesaj gönderen btatar » 29 Tem 2009 02:46

Bu kadar da sadist olmasınlar be abi. Ben kendi yazdığımı çekmezsem (ki MSN yüzünden yazamıyorum, dahiler boşuna MSN üyeliğinden kaçmıyo diorum ya hep) alırım senaristi de. Özü yansıtabilmek önemli çünki. Bence taslak senaryolarda soyut ve yönetimsel şeyleri de şeetmek lazım, hikayeyi yansıtmak açısından, okuyan inceleyen anlasın maksadıyla.

Kullanıcı avatarı
Düd
Big Lebowski
Mesajlar: 7394
Kayıt: 16 Nis 2006 19:22
Konum: İstanbul
İletişim:

Mesaj gönderen Düd » 29 Tem 2009 14:06

Hegel profesyonel bir çalışmadan bahsediyor, bizim kısa filmlerimizden değil tatar.
Bildiğim kadarının, anlatabildiğim kadarı.. Eylem Planı.
Ömrünüzde duymadığınız bir sporla ilgili Türkiye'de ve dünyada neler yaşanıyor diye meraktan çatlıyorsanız Laff Ultimate'a beklerim.

Kullanıcı avatarı
btatar
Mad Max
Mesajlar: 115
Kayıt: 09 Oca 2007 17:38
Konum: Ankara

Mesaj gönderen btatar » 29 Tem 2009 16:23

Ben de onu diyorum abi amatör ruhu kaybetmesinler canım :evil:

Kullanıcı avatarı
Düd
Big Lebowski
Mesajlar: 7394
Kayıt: 16 Nis 2006 19:22
Konum: İstanbul
İletişim:

Mesaj gönderen Düd » 29 Tem 2009 16:35

Yapım süreçlerini öğrendikçe anlarsın bunları, şimdi tartışmasına girmeye gerek yok. Özgür demişti geçenlerde, amatör ruh ile amatörlüğü karıştırmamak lazım. Gerçekten de öyle. Güzel laf be Özgür.
Bildiğim kadarının, anlatabildiğim kadarı.. Eylem Planı.
Ömrünüzde duymadığınız bir sporla ilgili Türkiye'de ve dünyada neler yaşanıyor diye meraktan çatlıyorsanız Laff Ultimate'a beklerim.

Kullanıcı avatarı
hegel
Braveheart
Mesajlar: 1155
Kayıt: 25 Oca 2007 10:10
Meslek: İşçi
İletişim:

Mesaj gönderen hegel » 18 Oca 2010 19:43

ASLINDA KAYBEDECEK BİR ŞEY YOK YA DA AK-47


Yaşlı bir kadın bir banka şubesinden içeri girer. Sıra numarası aldığı anda numaratörden ortalık şenlik yerine döner. Balonlar, konfetiler, alkışlar, açılan şampanyalar. 5 milyonuncu numarayı almıştır yaşlı kadın.

“Peki, ne kazandım” diye sorar.

Şaşkınlıkla bakarlar banka çalışanları, “Aslında hiçbir şey” der içlerinden biri. Ve ekler: “Karşılıksız sevgimiz, ilgimiz ve sizi mutlu etme çabamız yetmez mi?”

“Yetmez” der yaşlı kadın. “Aslında neden burada bulunuyorum, gerçekten bilmek ister misiniz?” der.

“Elbette, elbette” diye karşılık verirler banka çalışanları.

“Tamam o zaman” der yaşlı kadın, dudaklarında şeytanca bir gülümseme ile çantasından AK-47’yi çıkartarak ekler: “Bu bir soygundur”

Kameraya dönüp göz kırparak şunu ekler: “Azıyla yetinmeyin. Aslında Kaybedecek hiçbir şeyiniz yok!”
Kalem Oynatan İle Ayı Oynatanın Buluştuğu Yer

http://kalemoynatanileayoynatannbulutuu ... pot.com.tr

Kullanıcı avatarı
ramiskalkan
The Recruit
Mesajlar: 40
Kayıt: 23 Mar 2009 22:41
Konum: Konya/Ereğli

Mesaj gönderen ramiskalkan » 18 Oca 2010 22:49

bu iyiymiş gerçekten... :D

Kullanıcı avatarı
hegel
Braveheart
Mesajlar: 1155
Kayıt: 25 Oca 2007 10:10
Meslek: İşçi
İletişim:

Mesaj gönderen hegel » 17 Nis 2010 13:57

HERSHEY YOLUNDA

Konu:

80 yaşına girdiğinde, doğum günü hediyesi olarak kendine hediye edilen dürbünlü tüfekle, bütün gün önünde oturduğu penceresinden insanları vurmaya başlayan bir ihtiyarın sevimli öyküsü.

Resim

Sinopsis:

Karısını kaybettikten sonra iyice yalnız kalan yaşlı bir adama, torunu tarafından doğum gününde, gizlice bir dürbünlü tüfek hediye edilir. Ömrünün kalanını pencere önünde dışarıyı seyrederek geçirmekte olan yaşlı adam, bir yankesicinin hırsızlığına şahit olup da bir şey yapamayınca dürbünlü tüfeğini kötüleri avlamak için kullanmaya karar verir.

Gecenin bir yarısı otomobillerden benzin çekmekte olan bir adam ilk kurbanı olur. Işığın azlığına rağmen adamı kafasından vurur. Adamın elinden düşen bidondan akan benzine kanı karışır. Bu tuhaf karışım ihtiyarımızı bir hayli keyiflendirir.

İkinci işi ise kızlara sarkıntılık yapan orta yaşlı bir adamdır. Bir, iki derken üçüncüden sonra adamı avlamaya karar verir. Adam tam elini kızlara doğru uzatmışken bileğinden vurur. Ne olduğunu anlayamayan adam ikinci kurşunu alnının ortasına yer.

Üçüncü öldürdüğü kişi, ağaçların dallarını kıran bir çocuk olunca içten içe pişmanlık duymaya başlar. Etrafındaki çember de daralmaya başlamıştır. Emniyet güçlerinin onun yaptığını anlaması an meselesidir. İçerden de çektiği vicdan azabı da eklenince, hem içerden, hem dışardan büyük bir baskı altına girer.

Direnecek midir, teslim mi olacaktır?
Kalem Oynatan İle Ayı Oynatanın Buluştuğu Yer

http://kalemoynatanileayoynatannbulutuu ... pot.com.tr

Kullanıcı avatarı
Görkem
Moderator
Mesajlar: 2733
Kayıt: 17 Ara 2007 15:28

Mesaj gönderen Görkem » 18 Nis 2010 01:26

Çok hoş bir hikaye.... Sevdim....
Çevremizdeki "önem"leri, önemli görünmeyi başaran önemsizler yüzünden fark edemiyoruz....
https://twitter.com/gorkemoge" onclick="window.open(this.href);return false;

Cevapla

“Senaryo ve Hikaye” sayfasına dön